Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, στις μέρες μας έχουν βιώσει τα συμπτώματα της πάθησης ή έχουν ακούσει τον όρο «τροχαντηρίτιδα του ισχίου». Τι είναι όμως στην πραγματικότητα η τροχαντηρίτιδα; Και κυρίως πώς θεραπεύεται;
Γράφει ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Ιωάννης Νικολόπουλος
Ιωάννης Μ. Νικολόπουλος
MD, MSc
Ορθοπαιδικός Χειρουργός Αρθροσκοπικής & Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής Μεγάλων Αρθρώσεων
Στην πραγματικότητα, η τροχαντήριος θυλακίτιδα ή τροχαντηρίτιδα είναι μια τενοντίτιδα ενός πολύ ισχυρού μυ και τένοντα, του μέσου γλουτιαίου. Η βασική λειτουργία του μυός αυτού είναι η σταθεροποίηση και στήριξη της λεκάνης όταν ανασηκώσουμε το ένα από τα δυο σκέλη, όπως π.χ. στην αλλαγή βήματος κατά τη βάδιση.
Συμπτώματα της τροχαντηρίτιδας
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τον πόνο στην οπίσθια και έξω πλευρά της άρθρωσης του ισχίου που, πολλές φορές, μπορεί να αντανακλούν στην εξωτερική επιφάνεια του μηρού έως την άρθρωση του γόνατος. Γι’ αυτό και συχνά οι ασθενείς προσέρχονται στον ορθοπαιδικό για ισχιαλγία. Η εντονότερη ενόχληση εντοπίζεται στην εξωτερική πλευρά της άρθρωσης του ισχίου και τις περισσότερες φορές ο πόνος μπορεί να ψηλαφηθεί κάτω από το δέρμα. Ο ασθενής δυσκολεύεται ιδιαίτερα στη βάδιση, στην άνοδο και κάθοδο σκάλας αλλά και να σηκωθεί από βαθύ κάθισμα. Πολλές φορές μετά από έντονο περπάτημα, κοπιώδη εργασία ή ακόμα και άνοδο ή κάθοδο σκάλας παρουσιάζεται ιδιαίτερη ενόχληση και πόνος στο ισχίο. Ο οξύς πόνος αυτός μπορεί να έχει πολλές αιτίες και κάλλιστα μπορεί να μιμηθεί τα συμπτώματα της ισχιαλγίας, της οσφυαλγίας, της αρθροπάθειας του ισχίου κ.ά.
Η διάγνωση
Η διάγνωση της πάθησης είναι περισσότερο κλινική μέσα από την εξέταση και την ψηλάφηση, ενώ κάποιες φορές μπορεί να επιβεβαιωθεί με απλές ακτινογραφίες λεκάνης – ισχίων αλλά και με τη χρήση μαγνητικής τομογραφίας. Ο ασθενής παρουσιάζει ιδιαίτερη ευαισθησία στην άμεση πίεση στην περιοχή του μείζονα τροχαντήρα του ισχίου και κεντρικότερα μέσα στους μυς του πλάγιου τοιχώματος της λεκάνης. Επιπρόσθετα, μπορεί να διαπιστωθεί αντανάκλαση ή επέκταση του πόνου στην εξωτερική πλευρά του μηρού που καταλήγει λίγο περιφερικότερα από το σύστοιχο γόνατο. Ο ασθενής δυσκολεύεται να βαδίσει άνετα, ειδικά εάν ζητηθεί να βαδίσει στις μύτες των ποδιών του, να στηριχθεί για αρκετή ώρα αλλά και να απάγει πολλές φορές το πάσχον σκέλος. Όλα τα παραπάνω είτε προκαλούν ιδιαίτερη ενόχληση είτε ο ασθενής αδυνατεί να τα πραγματοποιήσει.
Η θεραπευτική αντιμετώπιση
Οι θεραπείες που έχουν χρησιμοποιηθεί στο πέρασμα των ετών από τη διάγνωση της πάθησης είναι και πολλές και ποικίλες.
Αρχικά, η συντηρητική προσέγγιση για ήπια ενοχλήματα με αποφόρτιση του σκέλους, εφαρμογή τοπικά ψυχρών σε εναλλαγή με θερμά επιθέματα και η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων λύνει το πρόβλημα. Σε πιο επίμονες και ανθεκτικές περιπτώσεις στην παραπάνω θεραπεία προστίθενται και οι συνεδρίες φυσικοθεραπείας με πολύ συγκεκριμένο πρωτόκολλο για να επέλθει η ίαση.
Όπως ασφαλώς σε κάθε πάθηση, έτσι και στην τροχαντηρίτιδα έχει δοκιμασθεί θεραπεία με την έγχυση κορτικοστεροειδών τοπικά με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Πλην όμως, μια τέτοια θεραπεία έχει και παρενέργειες και δεν μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, λαμβάνουν ισχυρά αντιπηκτικά, έχουν σημαντικό ιστορικό αλλεργιών κ.ά.
Το κενό αυτό έρχεται στη σημερινή εποχή της τεχνολογικής εξέλιξης να καλύψει η χρήση των αυτόλογων παραγόντων αίματος, τα γνωστά πλέον στους περισσοτέρους PRP’s ή αλλιώς πλάσμα εμπλουτισμένο με αιμοπετάλια. Η διαδικασία είναι απόλυτα ασφαλής, είναι θεραπεία ιατρείου διάρκειας περίπου 20 λεπτών και μπορεί να επαναλαμβάνεται όσες φορές χρειαστεί.
Η φιλοσοφία της θεραπείας με έγχυση αιμοπεταλίων βασίζεται στο γεγονός ότι τα αιμοπετάλια αποτελούν τον παράγοντα επούλωσης των τραυματισμών του σώματος. Συνεπώς, όταν σε μια πάσχουσα περιοχή εγχυθεί πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια, τότε θα ενεργοποιηθεί ένας ισχυρός μηχανισμός επιδιόρθωσης της βλάβης που δυνητικά θα θεραπεύσει την πάθηση.
Στην περίπτωση όμως που οι προαναφερθείσες θεραπείες αποτύχουν ή η μαγνητική τομογραφία της περιοχής του πάσχοντος ισχίου αναδείξει λίαν φθαρμένες τενόντιες ίνες του μέσου γλουτιαίου, τότε ο χειρουργικός καθαρισμός και η νεαροποίηση της φθαρμένης περιοχής αποτελεί την οριστική θεραπεία. Η επεμβατική προσέγγιση αποτελεί το τελευταίο μέσο για την τροχαντηρίτιδα που, παρά την εξάμηνη και πλέον συντηρητική προσέγγιση, δεν καθίσταται ιάσιμη.
Ο μέσος αναμενόμενος χρόνος θεραπείας της τροχαντηρίου θυλακίτιδας με συντηρητικά μέσα υπολογίζεται περί τους 3-6 μήνες σε αντίθεση του μέσου αναμενόμενου στη χειρουργική αντιμετώπιση που υπολογίζεται περί τις 2-4 εβδομάδες.
Η χειρουργική ομάδα Total Ortho Care και ο επικεφαλής της Ιωάννης Μ. Νικολόπουλος μπορούν να σας εξασφαλίσουν τη θεραπεία της τροχαντηρίτιδας «άπαξ δια παντός».
