Ο ώμος είναι η άρθρωση με το μεγαλύτερο εύρος κίνησης – σκέψου τις κινήσεις που κάνεις στο CrossFit, το tennis, τα βάρη ή ακόμη και στην καθημερινότητά σου από τη στιγμή που ξυπνάς! Είναι όμως και η άρθρωση που εξαρθρώνεται συχνότερα.
Το εξάρθρημα ώμου συμβαίνει συνήθως μετά από τραυματισμό και απαιτεί την άσκηση σημαντικής ή λιγότερο σημαντικής βίας, αναλόγως της σωματοδομής κι ανατομίας του αθλητή. Κατά το τραυματικό γεγονός, προκαλούνται βλάβες σε διάφορα ανατομικά στοιχεία της άρθρωσης, όπως ρήξη του επιχείλιου χόνδρου της ωμογλήνης (βλάβη Bankart), συμπιεστικό κάταγμα της κεφαλής του βραχιονίου (βλάβη Hill-Sachs) ή ρήξη των θυλακοσυνδεσμικών στοιχείων. Οι βλάβες αυτές μπορεί να είναι αρκετά μεγάλες από το πρώτο επεισόδιο, αλλά συνήθως εξελίσσονται ανάλογα με τον αριθμό των υποτροπών. Γι’ αυτό το λόγο, δεν πρέπει να τις αγνοείς ή να τις παίρνεις αψήφιστα.
Αν αυτές οι βλάβες δεν επουλωθούν, τότε τα επεισόδια εξαρθρήματος του ώμου μπορεί να επαναλαμβάνονται. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται χρόνιο υποτροπιάζον εξάρθρημα ώμου και προκαλεί επαναλαμβανόμενα επεισόδια αστάθειας της άρθρωσης. Πρόκειται για μια κατάσταση που ταλαιπωρεί τον πάσχοντα και του δημιουργεί πολλά προβλήματα, όχι μόνο στις αθλητικές δραστηριότητες, αλλά και στην καθημερινότητά του. Είναι ένας τραυματισμός που αν δεν αντιμετωπισθεί σωστά, σε αφήνει με ένα συνεχή φόβο και σε διαρκή επαγρύπνηση για το πότε θα είναι η επόμενη φορά που θα ξανασυμβεί.
Αυτό που παρατηρείται συνήθως είναι ότι όσο μικρότερη είναι η ηλικία που συμβαίνει το πρώτο εξάρθρημα ώμου και όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο της δραστηριότητας του ατόμου, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα νέων υποτροπών. Υπολογίζεται, μάλιστα, ότι η πιθανότητα υποτροπής του εξαρθρήματος όταν συμβεί πρώτη φορά σε ηλικία μικρότερη από 20 ετών είναι >90%!
Τα επεισόδια των υποτροπών προκαλούνται με ολοένα και μεγαλύτερη ευκολία. Όλοι οι δείκτες ποιότητας ζωής επηρεάζονται αρνητικά και δεν είναι σπάνιο, ασθενείς να αναφέρουν ότι ο ώμος του εξαρθρώνεται ακόμη και στον ύπνο τους!
Στις περιπτώσεις που η συντηρητική αντιμετώπιση δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, προκαλείται αποσταθεροποίηση της άρθρωσης και εμφάνιση υποτροπών. Σήμερα, συνίσταται η αρθροσκοπική αποκατάσταση των ανατομικών βλαβών του ώμου ακόμη και μετά από το πρώτο εξάρθρημα. Μία επέμβαση της μιας ημέρας, που αντί χειρουργικών τομών, ειδική κάμερα, το αρθροσκόπιο, εισέρχεται στην άρθρωση μέσω μιας οπής διαμέτρου μόλις 3.5 – 4.5 χιλιοστών!
Μετεγχειρητικά οι καθημερινές δραστηριότητες επιτρέπονται στο όριο του πόνου και οι κινήσεις περιορίζονται στο πρόσθιο τμήμα του σώματος. Η πλήρης κινητικότητα του ώμου επανέρχεται στους 3 μήνες περίπου και η πλήρης αθλητική δραστηριότητα στους 6 μήνες αυξανόμενη προοδευτικά.
Αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι ότι η αντιμετώπιση του τραυματικού εξαρθρήματος ώμου είναι ένα θέμα που έχει αλλάξει τα τελευταία έτη. Η συντηρητική αντιμετώπιση περιορίζεται σε ασθενείς μεγαλύτερων ηλικιών και με ελαφρότερη δραστηριότητα. Σε ασθενείς κάτω από 30 έτη και σε ιδιαίτερα δραστήρια άτομα η αρθροσκοπική αντιμετώπιση είναι το golden standard ακόμη και μετά το πρώτο επεισόδιο. Αν νιώσεις κάποια ενόχληση, πάρε τη γνώμη ενός ορθοπαιδικού!
Από τον Ορθοπαιδικό Χειρουργό Εμμανουήλ Αντωνογιαννάκη.
