Οστεοπόρωση ορίζεται η σκελετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική αντοχή που προδιαθέτει ένα άτομο σε κατάγματα.
Ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση οστεοπόρωσης;
• Κληρονομική προδιάθεση. To 80% της επιτυγχανόμενης μέγιστης οστικής πυκνότητας εξαρτάται από γονιδιακά αίτια.
• Πρόωρη εμμηνόπαυση. Μετά την εμμηνόπαυση πολλές γυναίκες εμφανίζουν αυξημένους ρυθμούς οστικής απώλειας Επομένως οι γυναίκες με πρόωρη εμμηνόπαυση έχουν αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης
• Διατροφή πτωχή σε ασβέστιο. Επειδή μόνο το 20 – 40% του λαμβανόμενου από το στόμα ασβεστίου μπορεί να απορροφηθεί από το έντερο, οι ημερήσιες ανάγκες του ενήλικα είναι περίπου 1000 mg στοιχειακού ασβεστίου
• Το κάπνισμα και μάλιστα η κατάχρηση του καπνίσματος (περισσότερα από 20 τσιγάρα καθημερινά) προδιαθέτει σε οστεοπόρωση.
• Η κατάχρηση καφέ και τσαγιού προκαλεί μεγάλη απώλεια ασβεστίου με τα ούρα. Η αυξημένη πρόσληψη οινοπνευματωδών ποτών προκαλεί επίσης οστεοπόρωση, επιδρώντας στο μεταβολισμό της βιταμίνης D.
• Η λήψη κορτιζόνης σε δόσεις μεγαλύτερες των 7.5 mg πρεδνιζολόνης καθημερινά και για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 3 μηνών προκαλεί συνήθως βαριά οστεοπόρωση.
• Πολλές παθήσεις όπως ο υπερθυρεοειδισμός, παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων, ρευματολογικές νόσοι, παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, των νεφρών, του αίματος και ο ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης (τύπου Ι) προκαλούν χαμηλή οστική μάζα.
• Ο σωματικός τύπος και το βάρος του σώματος έχει δειχθεί ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στο ρυθμό της οστικής απώλειας. Οι παχύσαρκες γυναίκες προστατεύονται από ταχεία οστική απώλεια, σε σχέση με τις αδύνατες, μετά την εμμηνόπαυση, ενώ αντίθετα το χαμηλό σωματικό βάρος είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες οστεοπόρωσης
• Η επίδραση της σωματικής αδράνειας στην οστική απώλεια που παρατηρείται μετεμμηνοπαυσιακά έχει δειχθεί κυρίως σε άτομα που έχουν ακινητοποιηθεί ή ζουν καθιστική ζωή. Αντίθετα, η συστηματική άσκηση βοηθά στην αναστολή της οστικής απώλειας.
Από τον ορθοπεδικό χειρουργό Δημήτρη Κακλαμάνη
