Δεν πάει πολύς καιρός που όταν κάποιος συνάνθρωπός μας έπασχε από κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα θεωρούσαμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και τελειωμένα. Σήμερα, θεωρείται παράλογο να χαθεί άδικα κάποιος ασθενής επειδή δεν αντιμετωπίστηκε και δεν διαγνώστηκε σωστά. Βλέπουμε έτσι όλο και πιο πολλούς αρρώστους με σοβαρά προβλήματα Στεφανιαίας Νόσου και Καρδιακής Ανεπάρκειας να επιζούν περισσότερα χρόνια…
Με τις νέες Τεχνικές των Καρδιολογικών Υπερήχων και την εξέλιξη της καρδιολογίας αυξήθηκε ο μέσος όρος επιβίωσης. Για αυτές τις τεχνικές μας μιλάει ο Ειδικός Καρδιολόγος Βασίλειος Βαχλιώτης.
Μιλήστε μας γιατρέ, για αυτές και για τις δυνατότητές τους σε σχέση με τις κλασσικές μεθόδους;
Στις νέες τεχνικές περιλαμβάνονται η δυναμική υπερηχογραφία ή stess echo, το ιστικό Doppler, η διαοισοφάγεια υπερηχοκαρδιογραφία, η μυοκαρδιακή παραμόρφωση και η ηχοκαρδιογραφία αντίθεσης (Contrast Echo).
Με τον κλασσικό υπέρηχο, μέχρι σήμερα μπορούσαμε να δούμε τη λειτουργικότητα της καρδιάς, το εάν έχει δηλαδή κάποιος Καρδιακή Ανεπάρκεια. Μπορούσαμε επίσης να δούμε τις δομικές ανωμαλίες της καρδιάς, τις βαλβίδες και να μελετήσουμε την ταχύτητα του αίματος. Αυτό που δεν μπορούσαμε να διαγνώσουμε ήταν η πιθανότητα ύπαρξης κρυφής Στεφανιαίας Νόσου. Έως τώρα, αυτό προσπαθούσαμε να το κάνουμε με τη Δοκιμασία Κόπωσης, το γνωστό σε όλους μας Test Κόπωσης. Η Δοκιμασία Κόπωσης όμως, ήταν χρήσιμη μόνο στο 67% περίπου των ασθενών. Υπήρχε δηλαδή ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών, περίπου 30-35% με κρυφή ισχαιμία.
Η προσπάθειά μας να διαγνώσουμε γρηγορότερα και εγκυρότερα την Στεφανιαία Νόσο έφερε πλήθος προσπαθειών και μελετών στην επιφάνεια, χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους. Έτσι αναπτύχθηκε το Σπινθηρογράφημα, η Μαγνητική Τομογραφία και τα τελευταία χρόνια η Δυναμική Υπερηχογραφία ή Stress Echo. Με τη δυναμική υπερηχογραφία αντί για ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές προσπαθούμε να εντοπίσουμε ελλείμματα κινητικότητας. Παρακολουθούμε δηλαδή την κίνηση των τοιχωμάτων της καρδιάς κατά τη διάρκεια πρόκλησης ειδικού stress, με αύξηση της συχνότητας των παλμών της καρδιάς, σαν να κάναμε άσκηση. Πώς γίνεται αυτό; Χορηγώντας μικρή ποσότητα ειδικού φαρμάκου, κάνουμε την καρδιά να λειτουργήσει πιο γρήγορα, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ένα μικρό stress στην καρδιά και να αυξηθούν οι ανάγκες της σε οξυγόνο, να απαιτείται δηλαδή περισσότερο αίμα για να αιματωθεί. Εάν υπάρχει στένωση σε κάποια αρτηρία και το αίμα δεν περνάει καλά από εκεί, τότε θα προκληθεί πρόβλημα στην κίνηση αυτού του τμήματος της καρδιάς, το οποίο θα το δούμε στον υπέρηχο, με αποτέλεσμα να διαγνώσουμε έγκαιρα την Στεφανιαία Νόσο, χωρίς να περιμένουμε ή να έχουμε την αμφιβολία αν θα αλλάξει ή όχι το ΗΚΓ του εξεταζόμενου. Έχει βρεθεί λοιπόν ότι με αυτή τη μέθοδο μπορούμε με ασφάλεια να διαγνώσουμε μέχρι και το 90% περίπου των αρρώστων με Στεφανιαία Νόσο.
Εκτός της έγκαιρης διάγνωσης της στεφανιαίας νόσου, που βέβαια βαραίνει πολύ, η μέθοδος έχει και άλλα πλεονεκτήματα;
Στα πλεονεκτήματα της περιλαμβάνεται η μη ανάγκη χορήγησης ραδιενεργών υλικών, όπως γίνεται με το σπινθηρογράφημα, η μη αναγκαιότητα τοποθέτησης σε κλειστό θάλαμο, όπως γίνεται με τον μαγνήτη (έχει βρεθεί ότι το 30% των ασθενών δεν μπορούν να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία λόγω κλειστοφοβικού αισθήματος), η ταχύτητα και το χαμηλό κόστος της μεθόδου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι άλλες μέθοδοι εκτίμησης είναι λιγότερο χρήσιμες, αλλά ότι στο οπλοστάσιό μας υπάρχει πλέον άλλη μια δυνατή και αξιόπιστη μέθοδος έγκαιρης διάγνωσης της Στεφανιαίας Νόσου. Ο γιατρός είναι αυτός που θα καθορίσει ποια ακριβώς είναι η μέθοδος που ταιριάζει και πώς θα επωφεληθεί ο ασθενής από αυτήν.
Οι τεχνικές αυτές πραγματοποιούνται από όλους τους καρδιολόγους;
Πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι τις νέες τεχνικές μπορούν να τις πραγματοποιήσουν μόνο εξειδικευμένοι καρδιολόγοι, που έχουν εκπαιδευτεί σε ειδικά κέντρα εξειδίκευσης.
