Η νόσος Dupuytren είναι μια πάθηση της άκρας χειρός που επηρεάζει τον συνδετικό ιστό κάτω από το δέρμα της παλάμης. Προκαλεί σταδιακή κάμψη των δακτύλων προς την παλάμη, με αποτέλεσμα τη μείωση της λειτουργικότητας του χεριού. Παρότι εξελίσσεται αργά και συνήθως δεν προκαλεί πόνο, μπορεί με την πάροδο του χρόνου να δυσκολέψει σημαντικά τις καθημερινές δραστηριότητες.
Τι είναι η νόσος Dupuytren;
Η νόσος Dupuytren χαρακτηρίζεται από πάχυνση και σύσπαση της παλαμιαίας απονεύρωσης, ενός στρώματος ιστού που βρίσκεται κάτω από το δέρμα της παλάμης. Καθώς ο ιστός αυτός σκληραίνει και «μαζεύει», τραβά τα δάκτυλα σε κάμψη.
Πιο συχνά προσβάλλονται:
- ο παράμεσος
- και το μικρό δάκτυλο
Η πάθηση συνήθως δεν είναι επώδυνη, αλλά περιορίζει το άνοιγμα του χεριού και τη λεπτή κινητικότητα.
Αίτια και παράγοντες κινδύνου
Η ακριβής αιτία της νόσου Dupuytren δεν είναι γνωστή. Ωστόσο, έχουν αναγνωριστεί σημαντικοί παράγοντες κινδύνου:
- Κληρονομικότητα: ο σημαντικότερος παράγοντας
- Ηλικία και φύλο: συχνότερη σε άνδρες άνω των 50 ετών
- Τρόπος ζωής: κάπνισμα και αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ
- Συνοδά νοσήματα: σακχαρώδης διαβήτης
Η παρουσία αυτών των παραγόντων αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης, χωρίς να σημαίνει ότι η νόσος θα εκδηλωθεί απαραίτητα.
Συμπτώματα της νόσου Dupuytren
Τα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά, συχνά σε βάθος ετών, και περιλαμβάνουν:
- Οζίδια: μικρά, σκληρά εξογκώματα στην παλάμη
- Αλλοιώσεις του δέρματος: πάχυνση ή «ζάρωμα» της παλάμης
- Σύσπαση δακτύλων: προοδευτική κάμψη προς την παλάμη και αδυναμία πλήρους έκτασης
Στα αρχικά στάδια η ενόχληση είναι ήπια, αλλά όσο εξελίσσεται η πάθηση, επηρεάζονται απλές καθημερινές κινήσεις, όπως η λήψη αντικειμένων ή το πλύσιμο των χεριών.
Διάγνωση και κλινική εκτίμηση
Η διάγνωση της νόσου Dupuytren γίνεται συνήθως με:
- κλινική εξέταση από ορθοπαιδικό,
- αξιολόγηση της κινητικότητας των δακτύλων,
- ψηλάφηση των οζιδίων και των ινωδών ταινιών.
Θεραπεία της νόσου Dupuytren
Η επιλογή θεραπείας εξαρτάται από:
- τον βαθμό σύσπασης,
- τη λειτουργική δυσκολία,
- και τις ανάγκες του ασθενούς.
Συντηρητικές – μη χειρουργικές θεραπείες
Σε ήπιες περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί:
- Διαδερμική απονευρωτομή (needle aponeurotomy), ελάχιστα επεμβατική τεχνική για λύση των ινωδών ταινιών.
Χειρουργική αντιμετώπιση
Όταν η σύσπαση είναι σημαντική και περιορίζει τη λειτουργικότητα του χεριού, προτείνεται χειρουργική θεραπεία:
- Εκτομή παλαμιαίας απονεύρωσης (fasciectomy): αφαίρεση του παθολογικού ιστού
- Εκτομή παλαμιαίας απονεύρωσης και δέρματος (dermofasciectomy): σε σοβαρές ή υποτροπιάζουσες περιπτώσεις, με αφαίρεση και του προσβεβλημένου δέρματος
Οι επεμβάσεις πραγματοποιούνται από εξειδικευμένο ορθοπαιδικό άκρας χειρός.
Ζώντας με τη νόσο Dupuytren
Αν και δεν μπορεί πάντα να προληφθεί, η έγκαιρη διάγνωση βοηθά στον καλύτερο έλεγχο της νόσου.
Συνιστάται:
- διακοπή καπνίσματος,
- υγιεινός τρόπος ζωής,
- τακτική παρακολούθηση από ορθοπαιδικό.
Συμπέρασμα
Η νόσος Dupuytren μπορεί να εξελίσσεται αργά, αλλά δεν πρέπει να αγνοείται.
Η έγκαιρη εκτίμηση από εξειδικευμένο ορθοπαιδικό άκρας χειρός επιτρέπει την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας και τη διατήρηση της λειτουργικότητας του χεριού και της ποιότητας ζωής.
Από την Ορθοπαιδικό Χειρουργό Θέκλα Αντωνιάδου (www.theklaantoniadou.gr)
