Μεγαλώνοντας διαπιστώνουμε ότι ξεχνάμε που βάλαμε τα κλειδιά μας, ή το όνομα κάποιου προσώπου που πρόσφατα γνωρίσαμε. Όταν είμαστε νεότεροι αυτό δεν μας ανησυχεί μια και δεν γίνεται συχνά ή δεν του δίνουμε ιδιαίτερη σημασία. Τα σποραδικά αυτά προβλήματα μνήμης δεν είναι υποχρεωτικά ανησυχητικά.
Η φυσιολογική γήρανση του εγκεφάλου θα σημάνει και μεταβολές στην μνημονική ικανότητα μας, αλλά υπάρχουν διαφορές μεταξύ των αναμενόμενων αλλαγών στην μνήμη λόγω ηλικίας και της σημαντικής έκπτωσης των ικανοτήτων απομνημόνευσης μας που μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή διαταραχή.
Οι αλλαγές στη μνήμη μας που συνειδητοποιούμε όσο μεγαλώνουμε, μπορεί μεν να μας απογοητεύουν ή καμιά φορά να μας τρομάζουν, αλλά είναι φαινόμενο της φυσιολογικής γήρανσης και δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσουν υποχρεωτικά σε κάποια μορφή άνοιας. Εξάλλου με την ηλικία δυσκολεύει η μάθηση καινούργιων πληροφοριών και ανάπτυξη καινούργιων ικανοτήτων, πράγμα που το έχουμε γενικά αποδεχθεί χωρίς να μας φοβίζει ιδιαίτερα.
Ανησυχητικά σημεία να αναζητήσουμε βοήθεια είναι η διαταραχή στη μνήμη να είναι μόνιμη, να συνδυάζεται με μείωση των καθημερινών δραστηριοτήτων, ελαττωμένη λήψη αποφάσεων και διαταραχή στη σκέψη. Συνήθως αυτή η διαδικασία της σοβαρής έκπτωσης μνήμης είναι ύπουλη και όχι άμεσα συνειδητή από τους ίδιους τους ασθενείς.
Η κατάθλιψη και οι αγχώδεις διαταραχές είναι η πιο συχνές αιτίες που αποσυντονίζουν την μνημονική διαδικασία και πρέπει να αξιολογηθούν πρώτα ιδιαίτερα σε μέσης ηλικίας ανθρώπους που δυσκολεύονται να θυμηθούν.
Η απώλεια της μνήμης μας δεν είναι μια αναπόφευκτη λόγω ηλικίας κατάσταση. Η μνήμη μας όπως και η μυϊκή μας αντοχή, χρειάζεται εξάσκηση για να διατηρηθεί και μάλιστα σε κάθε ηλικία. Αν συνδυάσουμε την καλή ψυχική και κοινωνική μας κατάσταση με τη διατήρηση ενός καλού επιπέδου υγείας, θα απομακρύνουμε σημαντικά τη πιθανότητα να εκδηλώσουμε κάποια μορφή άνοιας.
Από τον νευρολόγο Γρηγόριο Χειλάκο
