dental-implantscost.jpg

Ανύψωση του Ιγμορείου και Οδοντικά Εμφυτεύματα

ΒΟΡΡΗ ΕΛΕΝΗ

10 Οκτωβρίου, 2013

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία μεγάλη ζήτηση για την επέμβαση ανύψωσης του ιγμορείου λογω της ανάγκης αποκατάστασης της οπίσθιας νωδότητας (περιοχή των γομφίων και προγομφίων) της άνω γνάθου με οδοντικά εμφυτεύματα.

Είναι γνωστό ότι όταν δεν υφίσταται επαρκές οστούν, λόγω των φλεγμονών και της πνευμάτωσης του ιγμορείου ελαττώνεται το ύψος του φατνιακού οστού. Έτσι, προκύπτει η αναγκαιότητα να μεταμοσχεύσουμε οστούν στην περιοχή αυτή, ώστε να δημιουργήσουμε υποδομή να δεχθεί οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα.

Η απωλεια οστου μπορει επισης να οφειλετε στην:

• ανατομίας του κρανίου, το πίσω μέρος της άνω γνάθου έχει λιγότερο οστό από την κάτω γνάθο.

• περιοδοντική νόσο.

• διαδικασια απώλειας των δοντιών καθώς καιι η απωλεια για μεγάλο χρονικό διάστημα.

• Το σχήμα και το μέγεθος αυτού του κόλπου ποικίλλει από άτομο σε άτομο.

Η επέμβαση αυτή ενδείκνυται σε ασθενείς υγιείς που δεν έχουν προβλήματα ανοσολογικά, παθολογικά, ασθενείς γενικά οι οποίοι δεν παρουσιάζουν προβλήματα επούλωσης μπορούν να υποβληθούν στην επέμβαση αυτή. Η ηλικία του ασθενούς δε θεωρείται αντένδειξη.

Η επέμβαση αντενδείκνυται σε όλους αυτούς τους ασθενείς που πάσχουν από συστηματικά παθολογικά προβλήματα.Ο διαβητικός ασθενής που έχει ένα επίπεδο σακχάρου καλά ελεγχόμενο, είναι σχετική αντένδειξη, μπορούμε γενικά να επέμβουμε σε αυτόν.Επίσης υπάρχουν αντενδείξεις σε ό,τι αφορά το θέμα του καπνίσματος. Δεν αποκλείουμε ουσιαστικά τους καπνιστές, τους συνιστούμε όμως να περιορίσουν το κάπνισμα όσο γίνεται, κυρίως κατά την περίοδο της επούλωσης.

Τα μοσχεύματα που χρησιμοποιουνται μπορεί να ειναι Αυτογενη ,δηλαδη λαμβάνονται από τον ίδιο τον ασθενή, και παρέχουν οστικά κύτταρα και όλη την οστική υποδομή. Επίσης παρουσιάζουν μεγάλη αμυντική ικανότητα ακόμη και αν εκτεθούν στο μικροβιακό περιβάλλον του στόματος Η λήψη μοσχεύματος γινεται κυριως απο την κατω γναθο.

Επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν μοσχεύματα Ετερογενή τα οποια παρέχουν οστική υποδομή και μορφογενείς πρωτεΐνες στη δέκτρια περιοχή, όπου θα μεταναστεύσουν ιστιοκύτταρα, τα οποία θα μετατραπούν σε οστεοβλάστες, ώστε να δομήσουν νέο οστούν.

Ένα αυτογενές μόσχευμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα σε 4 με 5 μήνες μετά την τοποθέτησή του, ενώ ένα ετερομόσχευμα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ωριμάσει, δηλαδή από 6 ή 8 μήνες, ακόμα και 12 σε ορισμένες περιπτώσεις.

Για τα εμφυτεύματα που τοποθετούνται σε δέκτριες περιοχές που έχουν ανυψωθεί με μοσχεύματα, η επιτυχία είναι όπως σε όλα τα εμφυτεύματα 97,5%.

Υπάρχει περίπτωση αν η οστική υποδομή στην φατνιακή ακρολοφία είναι 4-5 mm, υπάρχει αρχική στήριξη του εμφυτεύματος, να γίνει παράλληλα η τοποθέτηση του εμφυτεύματος μαζί με την ανύψωση του ιγμορείου. Αυτό μας μειώνει τον χρόνο της επούλωσης του μοσχεύματος και της επούλωσης του εμφυτεύματος σε δεύτερο χρόνο και έτσι με μία επέμβαση επιτυγχάνουμε δύο πράγματα: και την επούλωση του μοσχεύματος και την τοποθέτηση του εμφυτεύματος.

Στις ανυψώσεις ιγμορείου συνήθως έχουμε μία απώλεια του μοσχεύματος – που μπορεί να είναι περίπου 15-20%.

Ο ασθενής μας υποβάλεται σε αντιβιοτική αγωγή για 8-10 μέρες. Τον συμβουλεύουμε να μην καπνίζει, να ακολουθεί οδηγίες όσον αφορά αποφυγή θετικής ή αρνητικής πίεσης στην ρινική και στοματική κοιλότητα και στοματοπλύσεις με διάλυμα χλωρεξιδίνης για την περίοδο της επούλωσης.

Η οποιαδήποτε επέμβαση μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε συνάδελφο εκπαιδευμένο, ο οποίος μπορει μεν να ολοκληρώσει την επεμβαση με τους κανόνες της χειρουργικής αλλά και αφετέρου να μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα που θα προκύψουν μετεγχειρητικά.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος του μοσχεύματος είναι η φλεγμονή, γεγονός που μπορεί να συμβεί είτε τοπικά, δηλαδή να γίνει διάσπαση του τραύματος και να επιμολυνθεί από μικρόβια της στοματικής κοιλότητας, είτε από μία λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού.

Αν συμβεί αυτό και το μόσχευμα είναι αυτόλογο μπορεί να αντιμετωπιστεί η φλεγμονή. Αν όμως το μόσχευμα είναι ετερόλογο, θα πρέπει να αφαιρεθεί και αν ο ασθενης θελησει να επαναλαβει την επεμβαση θα απαιτηθεί να περάσει ένα χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από ένα χρόνο

Η επιλογή άτομων που έχουν υποστεί χημειο- ή ακτινοθεραπεία είναι πολύ αυστηρή δεδομένου ότι τα άτομα αυτά έχουν προηγουμένως ανοσοκατασταλεί και παρουσιάζουν προβλήματα στην επούλωση.Σε αυτούς τους ασθενείς γίνεται εκτενέστατα ενημέρωση όσον αφορά τις πιθανές επιπλοκές και την αποτυχία και εφόσον έχουν παρέλθει 5 ή 7 χρόνια και είναι ελεύθεροι νόσου, μπορούμε να κάνουμε μεταμόσχευση, με την προϋπόθεση ότι θα υποβληθούν οι ασθενείς σε υπερβαρική οξυγονοθεραπεία προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Στις περιπτώσεις αυτές είναι σαφές ότι τοποθετούμε μόνον αυτόλογα μοσχεύματα

Χωρίς τίτλοΧωρίς τίτλο 1

MyDoctors ajax loader

Άρθρα απο τον ίδιο συγγραφέα

b3136f10d6882144a9b23b7e4e3bbd56.jpg Oδοντικά εμφυτεύματα: Σωστή μάσηση, καθαρή ομιλία, όμορφο χαμόγελο - Το οδοντικό εμφύτευμα είναι υποκατάστατο δοντιού. Όταν έχουν χαθεί μερικά ή όλα τα δόντια, μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με σταθερές προθέσεις, οι οποίες στηρίζονται πάνω στα εμφυτεύματα. Οδοντικά  εμφυτεύματα τοποθετούνται όταν: Η κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών είναι προβληματική. Οι μερικές ή ολικές οδοντοστοιχίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Λείπουν δόντια που δεν μπορούν να αποκατασταθούν με ακίνητες γέφυρες. Για να […]
eb688d725eb9f362d99648a9cc32e17f.jpg Η οστεονέκρωση των γνάθων λόγω διφωσφονικών - Τα διφωσφονικά είναι μία ομάδα φαρμάκων που λόγω της δράσης τους ενάντια στην οστική απορρόφηση χορηγούνται στα πλαίσια της θεραπευτικής αντιμετώπισης μιας ευρείας ομάδας παθήσεων όπως είναι η οστεοπόρωση, η νόσος του Paget ,η ατελής οστεογένεση, η οστεοπενία, και η υπερασβεστιαιμία που σχετίζεται με κακοήθη νοσήματα όπως είναι το πολλαπλούν μυέλωμα και το μεταστατικό καρκίνωμα […]
dental-implantscost.jpg Ανύψωση του Ιγμορείου και Οδοντικά Εμφυτεύματα - Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία μεγάλη ζήτηση για την επέμβαση ανύψωσης του ιγμορείου λογω της ανάγκης αποκατάστασης της οπίσθιας νωδότητας (περιοχή των γομφίων και προγομφίων) της άνω γνάθου με οδοντικά εμφυτεύματα. Είναι γνωστό ότι όταν δεν υφίσταται επαρκές οστούν, λόγω των φλεγμονών και της πνευμάτωσης του ιγμορείου ελαττώνεται το ύψος του φατνιακού οστού. Έτσι, προκύπτει […]